Choroby oczu leczenie naturalne

Oko - jest precyzyjnym instrumentem optycznym. Składa się z systemu optycznego - rogówki, soczewki, ciała szklistego z płynu wewnątrzgałkowego, przedniej i tylnej komory oka. Pozwala nam wyraźnie rozróżnić obiekty znajdujące się zarówno blisko i daleko. Stan tych struktur i ich wzajemne oddziaływanie i załamanie zależy od współczynnika mocy układu optycznego oka w stosunku do siatkówki. Wyróżniamy:

Krótkowzroczność
To zaburzenia widzenie, w którym człowiek widzi rzeczy i przedmioty dobrze, znajdujące się w niewielkiej odległości. Krótkowzroczność występuje bardzo często według statystyk, co u trzeciej osoby na Ziemi. Choroba zazwyczaj zaczyna się rozwijać w wieku 7 do 15 lat, a następnie albo wada się zmniejsza albo pozostaje taka sama. Najczęstsze przyczyny rozwoju krótkowzroczności: predyspozycje genetyczne, nadmierne obciążenie oczu: czytanie w ruchu pojazdu, lub w ciemnościach, długie siedzienie przy komputerze i oglądanie telewizji, osłabienie mięśni ocznych lub przemęczenie, uraz i uszkodzenie mózgu.

Nadwzroczność
To zaburzenia widzenia, w którym pogarsza się zdolność widzenia bliskich obiektów (odległości 20-30 cm). Najczęściej nadwzroczność występuje u małych dzieci i osób powyżej 40 roku życia. Przyczyny nadwzroczności to: uwarunkowania genetyczne (zazwyczaj przekazywane przez rodziców na dzieci) oraz wiek. Po 40-45 latach ze względu na związane z wiekiem zmiany w organiźmie, wielu ludziom zaczyna się pogarszać moc refrakcji soczewki. Główne objawy nadwzroczności to: zmęczenie oczu podczas czytania, bóle głowy, pieczenie oczu. Nadwzroczność, zignorowanie jest obarczona nieprzyjemnymi powikłaniami, takimi jak: zez, częste choroby zapalne oka (zapalenie spojówek), niedowidzenie ("leniwe" oko) - pozornie zdrowe oczy, ale widzą zle i nie można tego naprawić bez noszenia okularów czy soczewek kontaktowych. Progresja dalekowzroczności może prowadzić do naruszenia odpływu płynu śródgałkowego w wyniku czego dojdzie do rozwoju jaskry.

Astygmatyzm
Wada wzroku związana z naruszeniem postaci soczewki, rogówki oka, w wyniku czego traci zdolność do wyraźnego widzenia. Jeżeli astygmatyzm nie jest leczony, może prowadzić do zeza i gwałtownego pogorszenia wzroku. Bez korekcji astygmatyzmu może powodować bóle głowy i ból w oczach. Co więcej, osoby cierpiące na astygmatyzm, mają trudności z widzeniem bliskich czy dalekich obiektów. Astygmatyzm może dotyczyć zarówno dorosłych jak i dzieci. Najczęstsze przyczyny astygmatyzmu to: w większości przypadków, astygmatyzm jest dziedziczny i nazywanym wadą wrodzoną. Nabyty astygmatyzm występuje zwykle z powodu chropowatych blizn rogówki po urazach i po operacjach na oczach.

Retinopatia
Jest to proces chorobowy dotyczący siatkówki oka. Głównym powodem są zaburzenia naczyniowe, które prowadzą do rozkładu dopływu krwi do siatkówki. Retinopatia często postrzegana jest jako powikłanie nadciśnienia, cukrzycy i innych chorób ogólnoustrojowych. Progresja retinopatii powoduje pogorszenie lub utratę wzroku. Może wystąpić w każdym wieku - zarówno u dzieci jak i u osób starszych. Problem z siatkówką może być genetyczny np. dziedziczna dystrofia siatkówki lub starcze zwyrodnienie plamki żółtej. Ponadto w siatkówce, jak również w innych błonach oka może występować zapalenie (zapalenie siatkówki). U dzieci urodzonych przedwcześnie, zaburzenia widzenia mogą być związane z niedorozwojem siatkówkowych naczyń i tworzeniu się tzw retinopatii wcześniaków. Najpoważniejszym następstwem chorób i urazów siatkówki jest jej odklejenie, co może prowadzić do ślepoty absolutnej.

Jaskra - Glaukoma
Jest to przewlekła choroba oczu, w którycej wystepuje zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe co w następstwie prowadzi do całkowitej utraty wzroku. Istnieją trzy główne rodzaje jaskry: pierwotna, wtórna i wrodzona. Jaskra pierwotna najczęściej pojawia się wcześniej w pozornie zdrowych oczach bez wyraźnego powodu, zwykle u osób powyżej 40 lat. Przyczynami tej postaci jaskry są czynniki, które wpływają na ryzyko wystąpienia progresji procesu: krótkowzroczność, nadwzrocznoćć, cukrzyca, choroby tarczycy, nadcićnienie tętnicze, migrena, leczenie kortykosteroidami, długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. Jaskra wrodzona może być spowodowana nieprawidłowym rozwojem embrionalnego oka gonad czyli kąta przedniej komory jak również na skutek innych chorób oczu nowotworów, stanów zapalnych, urazów może być przekazywana genetycznie. Jaskra wtórna jest wynikiem chorób oczu takich jak: zapalenie rogówki, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie twardówki, dyslokacji soczewki, zaćma. Chorób zwyrodnieniowch oczu takich jak: postępująca atrofia tęczówki. Stłuczenia, oparzenia, urazy oczu, zabiegi na oczach oraz obrzęk oka. Jakie są objawy jaskry z otwartym kątem? W większości przypadków rozwija się niepostrzeżenie, chory nie czuje żadnego dyskomfortu. Ponieważ pole widzenia zawęża się stopniowo (proces może potrwać kilka lat). Czasem pacjent przypadkowo odkrywa, że ​​widzi tylko jedno oko, a w drugim jest ciemno. 15-20% pacjentów zauważa pojawienie się jasnych kręgów, gdy patrzą na źródło światła (takie jak żarówka), nieostre widzenie okresowe. Objawy te pojawiają się zwykle ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego może towarzyszyć im ból głowy i okolic brwi. Ponadto, pacjenci mogą zaobserwować pogorszenie zdolności widzenia o zmierzchu. Spadek ostrości wzroku sugeruje poważne, zaawansowane stadium choroby, a następnie prawie całkowity zanik nerwu wzrokowego. Jaskra z zamkniętym kątem to 20-25% przypadków jaskry pierwotnej. Tej formie jaskry często towarzyszy ból, dyskomfort, uczucie ciężkości i napięcie w oku oraz okresowych zaburzeń widzenia: zaburzenia widzenia, pojawienie się aureoli wokół światła. Ból zwykle zlokalizowana jest w przednim obszarze kości skroniowej głowy. Możliwy jest przebieg ostrego ataku kiedy następuje gwałtowny wzrost ciśnienia w oku. Najczęściej występuje pod wpływem czynników prowokujących, takich jak stres, przepracowanie układu nerwowego, długi pobyt w ciemności, długotrwałej pracy w pozycji przechylonej głowy, picie dużych ilości płynów. Ostry atak jaskry objawia się bólem oka, zaparowaniem lub gwałtownym spadkiem widzenia, pojawienie się jasnych kręgów patrząc na światło. Atakowi towarzyszą mdłości, wymioty, osłabienie i ogólne pogorszenie czasami ból, serca i żołądka. Dlatego często jest mylone z innymi chorobami.

Zalecane terapie w powyższych schorzeniach to: bioterapia, światłoterapia, terapia manualna.

Zaćma
Polega na zmętnieniu soczewki oka, co prowadzi do spadku widzenia. Może ona dotyczyć jednego lub obu oczu. Często rozwija się powoli. Objawy: może wystąpić widzenie wyblakłych kolorów, niewyraźne widzenie, aureola wokół światła, problemy z jasnym światłem i problemy z widzeniem w nocy. To może spowodować kłopoty z prowadzeniem auta, problemy z czytaniem lub rozpoznawaniem twarzy. Słabe widzenie może również spowodować zwiększone ryzyko upadku jak i depresje. Zaćma jest przyczyną ślepoty i najczęściej występuje w procesie starzenia się, ale może również wystąpić z powodu urazu, narażenia na promieniowanie, może być obecna od urodzenia, albo może wystąpić po operacji oka Czynniki ryzyka jej wystapienia może być cukrzycę, palenie tytoniu, długotrwałego narażenia na światło słoneczne i alkohol. Zalecane terapie: bioterapia, światłoterapia, senapoterapia, elektropunktura.

Nasza terapia
Jak już stwierdziliśmy w rozdziale naturoterapia, uznajemy, że dobry stan zdrowia jest dla człowieka stanem zupełnie zwyczajnym i normalnym. Choroba natomiast to stan patologiczny, czyli odbiegający od normy. Mało tego, organizm ludzki posiada niezwykłą zdolność do samoregeneracji czyli samoleczenia, ponieważ wyposażony jest w układ odpornościowy (system immunologiczny), który włada potężną siłą autoleczenia i samodzielnej regeneracji. Na przestrzeni wieków ludzkość walczyła z chorobami odnosząc wielokrotnie niezrozumiałe dla współczesnych nauk medycznych sukcesy. Jednocześnie dokonywano coraz to nowych odkryć, coraz to nowych przełomów w nauce. Dlatego też nasze metody terapeutyczne z jednej strony oparte są na mądrości przodków i ich wielowiekowym doświadczeniu(np. bioterapia, terapia manualna). Z drugiej zaś strony na nowoczesnej wiedzy opartej na najnowszych odkryciach naukowych (np: światłoterapia, elektropunktura). Nasza własna, ponad dwudziestoletnia praktyka wielokrotnie udowodniała, że te dwie koncepcje wzajemnie znakomicie uzupełniają się.

I gdy nauka i technika XXI wieku są bezradne wobec niektórych groźnych chorób czy po prostu uciążliwych przypadłości coraz częściej obserwujemy powrót do naturalnych metod leczenia. I ludzie, przez dziesięciolecia zrażani do naturoterapii ze zdumienia przecierają oczy: To naprawdę działa.

Co więcej, nasze doświadczenie w leczeniu przeróżnych schorzeń i dolegliwości dowodzi jak istotnym jest optymalny dobór metod leczenia w zależności od organizmu pacjenta i trapiących go chorób - choroby oczu leczenie naturalne. Na przykład bioterapia umie pobudzić wewnątrzne siły do działania i zarządzać nimi tak, aby organizm człowieka przezwyciężył chorobę. Z kolei terapia manualna pomaga usunąć te przyczyny chorób(np. zaburzenia w układzie ruchowym), które blokują działania naprawcze pobudzonego przez bioterapię systemu odpornościowego. Pozostałe metody służą jako uzupełnienie. Mając takie potężne wsparcie układ immunologiczny organizmu ludzkiego może pokonać prawie każdą chorobę.