Naturalne leczenie nerek

Nerki to para narządów o kształcie przypominającym ziarno fasoli i barwie fioletowo-brązowej. Pełnią funkcję tworzenia moczu poprzez regulację homeostazy chemicznej.

Ostra niewydolność nerek
Może być spowodowana ze względu na wstrząsy (urazy, oparzenia, transfuzję krwi.), niektórych trucizn (takich jak rtęć, arsen, trujące grzyby), leki oraz infekcje (zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, etc.), zaburzeniami drożności górnych dróg oddechowych. Główne objawy ostrej niewydolności nerek: skąpomocz, bezmocz (dzienna ilość moczu jest mniejsza niż 400-500 ml), naruszeniem wodno-elektrolitowej równowagi kwasowo-zasadowej, niedokrwistość i inne. Ostra niewydolność jest odwracalna. Proponowana metoda: bioterapia

Przewlekła niewydolność nerek
Może być spowodowane chorobami nerek np. (przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, amyloidozą nerek, etc.) lub mechanicznymi zaburzeniami drożności dróg moczowych (kamica nerkowa, zwężenia cewki moczowej, itd.), dolegliwościami sercowo-naczyniowymi, kolagenozą, chorobami układu wewnątrzwydzielniczego np. cukrzycą. Towarzyszą jej ogólne osłabienie, zaburzenia snu, świąd, anemia, niestrawność, wysokie i stałe nadciśnienia, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, w późniejszym etapie występuje poliuria, skąpomocz w końcu azotemia i mocznica. Proponowana metoda: bioterapia

Kamica nerkowa
Należy do najczęstszych chorób urologicznych, polega na tworzeniu się złogow tzw. kamieni i osadzaniu się ich w nerkach. Objawy kliniczne to powstawanie kamieni, których wymiary są zróżnicowane od malych do dużego prosa i nawet wielkości piłeczki golfowej. Małe kamienie moga być wydalane z moczem bez powodowania dyskomfortu. Kamien o wielkości 2 - 3 mm może spowodować niedrożność moczowodu, ból w okolicy lęźwiowej (kolka nerkowa), nudności, wymioty i krwiomocz.

Proponowane metody: światłoterapia, bioterapia.

Zespół nerczycowy
Stan charakteryzujący się uogólnionym, masywnym białkomoczem, hipoproteinemii, hipoalbuminemii i hiperlipidemii. Charakterystyczny jest dla zniszczenia aparatu kłębuszkowego nerek. Klasyfikacja to: zmiany chorobowe minimalne, segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych, błoniasta nefropatia oraz kłębuszkowe zapalenie nerek. Rozpoznanie opiera się na wykrywaniu zmian w krwi i moczu (białkomocz, hiperlipidemia, hipoproteinemia). Początkowo obserwuje się objawy obrzękowe szczególnie obrzęku powiek, twarzy, dalej może osiągnąć stopień obrzęku tkanki podskórnej, obrzęk narządów płciowych, wodobrzusze, opłucnej, co najmniej hydropericardium. Charakteryzuje się zniszczeniem wątroby z powodu jej degeneracji. Skóra staje się blada (perłowa bladość), sucha, pojawiają się oznaki niedoboru witaminy A, C, B1, B2, zmiany zwyrodnieniowe. Może pojawić się kruchość i blaknięcie włosów, na skórze pojawiają się pęknięcia, z których wypływa ciecz, rozstępy. Chory staje się ospały, występuje brak apetytu, rozwija się duszność, tachykardia, szmer skurczowy na koniuszku serca. Poważnym powikłaniem u pacjentów z obrzękiem może być widoczna hipoproteinemia, obserwuje się hipowolemiczny shock, który jest poprzedzony anoreksją, wymioty, ostre bóle brzucha. Staje się bardziej widoczne zmniejszenie masy mięśni szkieletowych. Objawy to: ciśnienie tętnicze krwi jest zazwyczaj prawidłowe ale może wystąpić nadciśnienie krótkoterminowe. Zaburzenia nerek objawy - skąpomocz o wysokiej gęstości względnej (1,026-1,030), moczu i białkomoczem.

Zalecane wspoomaganie organizmu: światłoterapia, bioterapia.

Kłębuszkowe zapalenie nerek (GN)
Jest to choroba nerek charakteryzująca się zmianami w kłębuszkach nerkowych. Stan ten może być poprzedzony przez krwiomocz, białkomoczu, zespół nerczycowy, ostrą niewydolność nerek lub przewlekła niewydolność nerek. Wyróżniamy postać pierwotna i wtórną. Pierwonta postać rozwija się bezpośrednio z naruszeniem morfologii nerek a wtórna postać jest związane z pewnymi zakażeniami bakteryjnymi, wirusowymi, pasożytniczymi oraz mikroorganizmami takimi jak Streptococcus z grupy A, chorobami ogólnoustrojowymi (SLE, zapalenie naczyń), lub nowotwory. Dlaczego tak się dzieje? Zazwyczaj kłębuszkowe zapalenie nerek rozwija się po wcześniejszej infekcji, najczęściej paciorkowcowej – dławicy piersiowej, zapaleniu migdałków, szkarlatnie i innych. Ponadto, czynnikiem wyzwalającym mogą być zakażenia, takie jak malaria, bruceloza, odra, różyczka, zapalenie wątroby, a także jako reakcja na pewne leki, pokarmy, pyłki, szczepionki i rozpuszczalniki organiczne. Główną rolę odgrywa hipotermia. Obiawy początkowe ostreo zapalenia kłębuszków to: bóle głowy, gorączka, wzrost ciśnienia krwi, pogarsza się wydalanie płynów z organizmu co prowadzi do obrzęku a mocz ma kolor zaczerwieniony może rozpocząć się ból brzucha, pleców i wymioty. W przewlekłym zapaleniem kłębuszków nerkowych głównymi symptomomi są trwałe zwiększenie ciśnienia krwi, obrzęk, bardziej widoczne w nocy. Analiza moczu wykazuje odchylenie w gęstości moczu o wysokiej zawartości białka. Może znacznie zmniejszyć się ilość oddawanego moczu. Ból w nerkach nie zawsze się pojawia.

Proponowana terapia: bioterapia.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek
Jest to choroba zapalna miedniczki nerkowej spowodowana przez różne bakterie, najczęściej Escherichia coli. Na odmiedniczkowe zapalenie nerek można zachorować w każdym wieku ale większości dotyka ona dzieci do 7 lat, kobiety 18-30 lat może być spowodowane wystąpieniem seksualnej aktywności, ciąży lub porodu u starszych mężczyzn chorych na zapalenie gruczołu krokowego lub cewki moczowej. Również jedną z najczęstszych przyczyn odmiedniczkowego zapalenia nerek jest kamica nerkowa. Szansa odmiedniczkowego zapalenia nerek wzrasta ze spadkiem całkowitej odporności organizmu, cukrzycą, gruźlicą, hipowitaminozą i przewlekłymi choróbami zapalnymi. Co się dzieje? Odmiedniczkowe zapalenie nerek może być ostry lub przewlekły. W przypadku ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek nagle, gwałtownie podnosi się temperatura do 39-40, pojawiają się osłabienie, dreszcze, bóle głowy, pocenie się, nudności i wymioty. Wraz z temperaturą pojawia się ból pleców, zazwyczaj z jednej strony. Jeśli choroba rozwija się na tle kamicy moczowej to odmiedniczkowe zapalenie nerek jest zazwyczaj poprzedzone atakiem kolki nerkowej. Nieleczona przewlekła choroba prowadzi do procesów ropnych w nerkach, które charakteryzują się nagłymi skokami temperatury (od rana do 35-36, 40-41 wieczorem). W przewlekłym odmiedniczkowym zapaleniu nerek może wystąpić ciągły, tępy ból w plecach. W niektórych przypadkach prowadzi do trwałego podwyższenia ciśnienia krwi.

Proponowane terapie: bioterapia, światłoterapia, senapoterapia.

Nasza terapia
Jak już stwierdziliśmy w rozdziale naturoterapia, uznajemy, że dobry stan zdrowia jest dla człowieka stanem zupełnie zwyczajnym i normalnym. Choroba natomiast to stan patologiczny, czyli odbiegający od normy. Mało tego, organizm ludzki posiada niezwykłą zdolność do samoregeneracji czyli samoleczenia, ponieważ wyposażony jest w układ odpornościowy (system immunologiczny), który włada potężną siłą autoleczenia i samodzielnej regeneracji. Na przestrzeni wieków ludzkość walczyła z chorobami odnosząc wielokrotnie niezrozumiałe dla współczesnych nauk medycznych sukcesy. Jednocześnie dokonywano coraz to nowych odkryć, coraz to nowych przełomów w nauce. Dlatego też nasze metody terapeutyczne z jednej strony oparte są na mądrości przodków i ich wielowiekowym doświadczeniu(np. bioterapia, terapia manualna). Z drugiej zaś strony na nowoczesnej wiedzy opartej na najnowszych odkryciach naukowych (np: światłoterapia, elektropunktura). Nasza własna, ponad dwudziestoletnia praktyka wielokrotnie udowodniała, że te dwie koncepcje wzajemnie znakomicie uzupełniają się.

I gdy nauka i technika XXI wieku są bezradne wobec niektórych groźnych chorób czy po prostu uciążliwych przypadłości coraz częściej obserwujemy powrót do naturalnych metod leczenia. I ludzie, przez dziesięciolecia zrażani do naturoterapii ze zdumienia przecierają oczy: To naprawdę działa.

Co więcej, nasze doświadczenie jeśli chodzi o naturalne leczenie nerek  i różnych innych schorzeń i dolegliwości dowodzi jak istotnym jest optymalny dobór metod leczenia w zależności od organizmu pacjenta i trapiących go chorób. Na przykład bioterapia umie pobudzić wewnątrzne siły do działania i zarządzać nimi tak, aby organizm człowieka przezwyciężył chorobę. Z kolei terapia manualna pomaga usunąć te przyczyny chorób (np. zaburzenia w układzie ruchowym), które blokują działania naprawcze pobudzonego przez bioterapię systemu odpornościowego. Pozostałe metody służą jako uzupełnienie. Mając takie potężne wsparcie układ immunologiczny organizmu ludzkiego może pokonać prawie każdą chorobę.